ΑΦΟΡΜΗ: ΤΡΩΑΔΕΣ
του Τάσου Αλατζά
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Αφροδίτη Σφαιροπούλου
«Η τραγωδία ως μνήμη. Η μνήμη ως αντίσταση.»
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
📍 Σάββατο 4 Ιουλίου 2026 | 21:00
Αρχαιολογικός Χώρος Ικάριου Ιερού Διονύσου – Ραπεντώσα
Η είσοδος είναι δωρεάν και πραγματοποιείται αποκλειστικά με πρόσκληση.
📍 Κυριακή 5 Ιουλίου 2026 | 21:00
Ανοιχτό Αίθριο Δημαρχείου Κηφισιάς
Είσοδος ελεύθερη.
Η παράσταση θα συνεχιστεί με νέες παρουσιάσεις τον Σεπτέμβριο του 2026.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Τάσος Αλατζάς
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Αφροδίτη Σφαιροπούλου
Πρωτότυπη μουσική: Δάφνη Λαιμού Ζαφειρακοπούλου
Διδασκαλία Κίνησης: Μιχαήλ Ισαακίδης
Ήχος – Φωτισμός: Δημήτρης Ανέστης
Σχεδιασμός προωθητικού υλικού: Φωτεινή Μπλούκα
Συμμετέχει: Γυναικεία Χορωδία του Συλλόγου Γυναικών Αγίου Στεφάνου
Μουσική διεύθυνση χορωδίας: Στάθης Ουλκέρογλου
Παραγωγή: Δήμος Διονύσου
Ομάδα του Προγράμματος Θεατρικής Επιμόρφωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Διονύσου
Ερμηνεύουν:
Χορός: Ραχήλ Γλαράκη, Όλγα Καραβασίλη, Κωνσταντίνα Μπεθάνη
Αφηγήτρια: Μυρσίνη Λουκοπούλου
Εκάβη: Αγγελική Μπέσση
Παλαιστίνια μάνα: Λία Πρίντεζη
Μικρασιάτισσα: Ειρήνη Πατέλη
Κασσάνδρα: Φαίη Καρρά
Σύρια μάνα: Ζωή Κουσιώρα
Ανδρομάχη: Δέσποινα Παπαβασιλείου
Αστυάναξ: Γιάννης Παπανικολόπουλος
Άννα Φράνκ: Ελισσάβετ Λαζαρίδου
Ελένη: Αγγελική Κρανιά
Αρμένισσα: Μαίρη Κουτσογιαννάκη
Κύπρια: Μαρία Αλωνεύτη
Σημείωμα της σκηνοθέτιδας
«Οι Τρωάδες δεν είναι ένα έργο για το παρελθόν. Είναι ένα έργο για το σήμερα. Για κάθε γυναίκα που έχασε το σπίτι της, για κάθε παιδί που γεννήθηκε μέσα στον φόβο, για κάθε άνθρωπο που γνώρισε τη βία του πολέμου, της προσφυγιάς ή της απώλειας.
Η επιλογή του έργου του Τάσου Αλατζά αποτέλεσε για μένα μια αφορμή να συνομιλήσουμε ξανά με τον Ευριπίδη μέσα από μια σύγχρονη σκηνική γλώσσα. Να αναζητήσουμε όχι μόνο το τραγικό γεγονός, αλλά κυρίως την ανθρώπινη αντοχή, τη μνήμη και την ελπίδα.
Στην παράστασή μας ο Χορός δεν αποτελεί απλώς ένα θεατρικό στοιχείο. Με τη συγκινητική συμμετοχή της Γυναικείας Χορωδίας του Συλλόγου Γυναικών Αγίου Στεφάνου, γίνεται η συλλογική φωνή όλων των γυναικών που, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, συνεχίζουν να σηκώνουν το βάρος της ιστορίας. Η πρωτότυπη μουσική της Δάφνης Λαιμού Ζαφειρακοπούλου δημιουργεί ένα ηχητικό τοπίο που γεφυρώνει τον χρόνο και ενισχύει τη δύναμη της σκηνικής αφήγησης.
Είναι ιδιαίτερα συμβολικό ότι η πρώτη παρουσίαση πραγματοποιείται στον Αρχαιολογικό Χώρο του Ικάριου Ιερού του Διονύσου, έναν τόπο που συνδέεται με τις απαρχές της διονυσιακής λατρείας και της θεατρικής έκφρασης. Εκεί όπου η μνήμη του τόπου συναντά τη ζωντανή τέχνη, οι Τρωάδες αποκτούν μια ξεχωριστή σημασία.
Πιστεύω βαθιά ότι το θέατρο δεν αλλάζει τον κόσμο από μόνο του. Μπορεί όμως να αλλάξει τον τρόπο που τον κοιτάζουμε. Και ίσως αυτό να είναι η αρχή κάθε ουσιαστικής αλλαγής.»
Αφροδίτη Σφαιροπούλου
